yaşlılık

Bugün yataktan çocuk gibi kalktım. Battaniyem yorganım yerleri süpürürken aldırmadım. Yatağımı toplamadım. Kahvaltı yapmak istemedim. Yapmadım. Güneş kömür isinin ardından bakmak istiyordu oturduğum şehre. Çok çabaladı ama beceremedi. Güneş öyle yapınca ben de işe gitmek istemedim. Çabalamadım. Gitmedim. Balkonda biraz ip atlasam diye düşündüm. Hava o kadar ağırdı ki nefes alınmıyordu. İnsanlar oylarını yakıyorlardı. Yanan oylar küçük bir çocuk gibi kalktığım günümü yaşlı bir insana devşirdi.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s