Eski dünya

Sakin sakin oturuyorduk burada. Tertemiz bir mavilik canlandırıyordu etrafımızı. Bir bahar havası esiyordu bina açıklıklarından. Tütsü kokuları yayılıyordu bahçelerimizden. Ne olduysa birden oldu. Önce bir sarı gömlekli çıkageldi kapıdan. Araladı maviliği. Bir kara bulut yerleştirdi aralığa. Sonra aynı adam kırmızı gömlek giydi. Yine başka bir kara bulut getirdi elinde. Onu yerleştirdi bu kez de. Her gömlekte aynı adamın maceralarına konu olduk. Niye bu sukuneti bozduk ki. Ne vardı sanki aynı adamı çağırmasaydık masamıza. Ortak etmeseydik aşımıza. Ne renk gömlek giyerse giysin başrolde hep aynı adam. Hangi küfrü etsek boşuna. Aynı adamlardan elbet bir gün kurtulunur umuduyla yine uyandık bakalım eski dünyaya…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s